Ο ανθρωπος ειναι τέρας αντοχής...Κρύβει μέσα του τόσες δυνάμεις που οταν χρειαστεί μπορεί να μετακινήσει βουνό...Αρκεί να πιστέψει οτι δεν χάθηκαν ολα τις δύσκολες ωρες..
Δεν πίστεψα στιγμή οτι θα πεθάνω...Ισως φανταζόμουν αλλοιώς τον θάνατο...Ισως πάλι αυτή η δύναμη και η πίστη που ειχα μέσα μου εκείνες τις ωρες να ειναι αυτό που λέμε Θεός....
Νοιώθω ανασφάλεια απο τότε....Αν γνωρίσεις τα καλύτερα..τότε τρέμεις για τα χειρότερα...Αχούρια νοσοκομεία για ασθενείς που κανείς δεν τους δίνει σημασία..που μόνο στην τσέπη σε κοιτάζουν...Σκάρτο σύστημα που "μασάει" στα γρανάζια του τους πάντες...Γιατρούς..νοσηλευτές...ασθενείς....Χιλιοειπωμένα πράγματα και το κακό να διαιωνίζεται....."Ουαί τοις ηττημένοις..."
Κάθε ενας απο μας εχει δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή....πόσο μάλλον σε εναν αξιοπρεπή θάνατο..Ψιλά γράμματα αυτά στην χώρα της "αρπαχτής" και του "δήθεν"....Στη χώρα του Ιπποκράτη αυτά τα ξεχάσαμε και μιλάμε για "κουτόφραγγους......"
C' est la vie.....
C' est la vie.....
17.9.06
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment