3.10.06

Ο χρόνος πίσω...

















Βρίσκω πολλά , πλούσια και αντιφατικά συναισθήματα σ'αυτές τις παλιές φωτό..
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος...Παρίσι στις αρχές του περασμένου αιώνα...πρόσωπα που δεν μπορούσαν να φανταστούν πόσο και ποιοί θα τους εβλεπαν...
Δέχομαι πώς ειμαι επιρρεπής σε θέματα που αφορούν την συγκεκριμένη εποχή..
Ψάχνω το γιατί..
Ισως να επαιξε ρόλο ο κινηματογράφος..ισως τα βιβλία που διάβαζα μικρός...
Ισως πάλι να ειμαι...μετεμψυχωμένος ανθρωπος εκείνων των καιρών...

2.10.06

Σεβαστέ μου πεθερέ..


Αρωμα αλλης εποχής..
Τότε που η ξενητειά ειχε ονόματα οπως Κάιρο , Βουκουρέστι , Αθήνα.... και ηταν το ιδιο πικρή πάντα..παντού..
Τότε που τα "γρόσια" μαζεύονταν με αιμα..
Τότε που η μάννα πίσω γινόταν πατέρας , ξωμάχος , φρουρός μα ποτέ γυναίκα...
Τότε που ο γυιός γνώριζε τον πατέρα εφηβος ή αντρας..
Τότε που το χαρτί κουβαλούσε πάνω του κομμάτια ψυχής και ο νόστος γινόταν αφόρητος..
"Ξενιτεμένο μου πουλί και παραπονεμένο..."

Βουκουρέστι 1911
"Σεβαστέ μου πεθερέ...."

Αναμνήσεις

Αναμνήσεις

1.10.06

στο καλό θεία...


Τυχεροί στ' αλήθεια οσοι ειχαν "Θεία" (ναι με κεφαλαίο..) σαν εσένα..
Σ' ευχαριστώ για οσα εβαλες στην ζωή μου..
Δεν ξέρω να σου κάνω καλύτερο μνημόσυνο...
Νά'χεις καλό ταξίδι...