Χρέος στην μνήμη...

Ανθρωποι που αγάπησα....
Ανθρωποι που γνώρισα...
Ανθρωποι που παρατήρησα...
Ανθρωποι που γέλασα ή εκλαψα μαζύ τους..
Που με ανέχτηκαν..
Που ηταν ή ειναι ο μικρόκοσμός μου...
Τους ηξερα λίγο... ή πολύ...
Τούς χρωστάω την υπαρξή μου..τις αναμνήσεις μου..τις ρίζες μου...

Κανείς δεν ασχολείται πιά με τους περισσότερους απο αυτούς...
Αλλοι υπάρχουν ακόμη και αλλοι κάνουν το μακρύ ταξίδι...Ισως και νάχουν φθάσει..
Ξεχασμένες ανταύγειες ψυχών σε κιτρινισμένα ευθραυστα χαρτιά...
Ο χρόνος ο πανδαμάτωρ...αδυσώπυτος...χωνευτήρι σάρκας, αισθήσεων και παραισθήσεων..

Σαν χρέος το'βλεπα κάπου να "τους ακουμπίσω..."

Το χαρτί φθείρεται..
Το μυαλό ξεχνάει..
Οι γενιές παρέρχονται..
Αυτοί που εχουν λόγους να σε θυμούνται χάνονται κάποτε...
Τα εργα..κι αυτά τα σωριάζει ο χρόνος..
Ο καθένας ειαι μοναδικός...και μόνος..Μια κουκίδα που ελαμψε κάποια στιγμή μεσ' την αιωνιότητα και πάει...αυτό ηταν...εσβησε...χάθηκε για πάντα...
Το ιχνος...Καθένας αφήνει το δικό του...αλλος μικρό αλλος μεγάλο..
Κάθε ζωή...διάσημη ή ασημη....πετραδάκι στο μωσαικό της ιστορίας..της αιωνιότητας...

Εδώ θα σας "ακουμπίσω...."...να ξαποστάσετε...να σας δουν κι αλλοι ισως..που ποτέ δεν σας ειδαν..Αν ετσι βγάζω λίγο απο το χρέος..τοτε χαίρομαι..κι ελπίζω...

Μαστρο-Γιάννη , Παπα-Βασίλη , Ευθυμία , Βασιλική , Σταθούλα , Δημητράκη,Χρήστο , Ιουλία, Αριστούλα , Γιώργη , Αντώνη , Χρυσάνθη , Βαγγέλη , Γιαννάκαινα......και ολοι οι αλλοι.....σας ευχαριστώ που υπήρξα στη ζωή σας....