ελπίζω και να βρέχει...

πάντως εγώ..θα την κάνω,,,!!!!
και σύντομα...!!!
θα πάρω το αμάξι ενα πρωί..πολύ πρωί...αξημέρωτα -ελπίζω και να βρέχει..- και θα την κάνω...!!
Τσιγάρο...καφέ...και κλαρίνο στο cd...."μαύρα μου χελιδόνια.."
Μόνος...πάνω στις ασπρες λωρίδες της εθνικής, καβαλλάρης...με "τα φώτα νυσταγμένα και βαριά.."
Θα διαβώ το γεφύρι..θάχει ξημερώσει-ελπίζω και να βρέχει..
6-7 ωρες δρόμος μέχρι το ονειρο..
Μόλις και φτάσω στην πόλη που΄ταν "πρώτη στ' αρματα στα γρόσια και στα γράμματα" θα σταματήσω για γλυκά...Δεν λέει να μην προσκυνήσεις μπροστά σε μπακλαβά...
Στο μεταξύ το cd μπορεί και να παίζει το "when the smoke is going down" ή ο,τιδήποτε αλλο...δεν εχει σημασία..
Σημασία εχει οτι την εχω κάνει...!!!
Και μετά..ο δρόμος πάλι...αλλος αέρας...ο τόπος μου...και τα σύννεφα να μαζεύονται..

Στο χωριό..-με κλαρίνα πάλι στο cd..δεν κατάλαβα πώς μπήκαν...- ειμαι αλλού...πετάω..!!!
Μυρίζει διαφορετικά...σφυρίζουν τ'αυτιά απο την ησυχία..το φαί της μάννας ανεπανάληπτο..."Γιάννη μου το μαντήλι σου..."Θα βρέξει τελικά....!!!

Πόσοι τρώνε φαγητό μαγειρευμένο στην στόφα...στην ξυλόσομπα...?
Πόσοι τρώνε πίτα "Ηπειρώτικη".. original.. ψημένη στην γάστρα...την σκεπασμένη με στάχτες..οχι τίς δήθεν γάστρες που τις βρίσκεις παντού φτιαγμένες απο τα πιό ασχετα υλικά...
Οπως "μάννα ειναι μόνο μία" , ετσι και η "γάστρα ειναι πάντα μόνο μία..." με κωνικό μεταλλικό καπάκι με στεφάνι τριγύρω να συγκρατει τις καρβουνοστάχτες και από κάτω το μπακιρένιο γανωμένο σινί με το "εδεσμα" μέσα...."Τρώτε για να πίνουμε μωρέ παιδιά.."
Τι με επιασε και τα γράφω τώρα αυτά...?
Ο νόστος...! Αυτό με επιασε...Ο νόστος ...αυτή η "γλυκειά κατάρα" που δέρνει τους Ηπειρώτες αιώνες τώρα..." Αιντε ν'ο Κωνσταντής...παιδιά μ' κι ο Κωνσταντάς..."
Αμ η προβατίνα ? τι λουκούμι γίνεται...? " Ασε η γίδα η βραστή...!!!!
Μπροστά τους εχουν "σηκώσει τα μανίκια" πολλοί "δήθεν" και εχουν ισοπεδωθεί πολλά πρωτόκολλα...

Στο καζαναριό γίνεται " η τελετή"...
Το τσίπουρο...." Τι να σου κάνω Χαιδω μου....τι να σου κάνω γυιέ μου..."
Κάπνα...κουρελούδες στην τάβλα...λουκούμι στο κουτί...κλαρίνα στο μαγνητόφωνο..και χοιρινές στα κάρβουνα...
-"Ρίξε κάτι στις πλάτες σου..θα την αρπάξεις...." Αααα...ρε μάννα...
-" Ο καιρός ειναι φορτωμένος Ιουλία...Θα μας πάρει ο Γκρισμπανίτης...θα βρέξει πολύ..."
Και να οι καζανιές...και το ξενύχτι..κι ο πατέρας ο "μάστορας"..και τα μπαρμπάδια κομπανία...και γέλια..και δώς του οι τζούρες να δούμε τα γράδα.....
-Να το βγάλουμε Γιωργάκη..εκοψε...
Το μπακιρένιο καζάνι θα πλυθεί καλά...εχει και τα "βρυζάχερα" μέσα..και θα ξαναγεμίσει....
Μια ιστορία ολόκληρη απο μόνο του αυτό το εργαλείο...με αριθμό απάνω..κι ευχές...
Και η φωτιά να κοντρολλάρεται συνέχεια..να'ναι αυτή που πρέπει...ξυλοταισμένη...οχι "γκάζια" στο ονομα της γρήγορης απόσταξης και του ραχατιού...
Το καλό τσίπουρο θέλει αγάπη και φέρνει κούραση...Σε παιδεύει σαν την ναζιάρα γυναίκα μέχρι να σου παραδοθεί...
"Τι κακό εκανα ο καυμένος και με λέν΄ ολοι φονιά..."
Νυχτώνει γρήγορα...ψιλοομίχλη...κρυάδιασμα...και ο λουλάς να βγάζει το πρωτοράκι τώρα...και το νερό να γουργουρίζει δροσίζοντάς τον..κι ο "βλάχος" νάχει ρέντα...και να οι ιστορίες του πατέρα απ' τα παλιά..και της μάννας...και να.. να τσούζουν τα μάτια απο την κάπνα...κι ο υπνος να μην ερχεται....αστον αυτόν..."-καμάριιι...αμα πεθάνουμε θα χορτάσουμε απο δαύτον ..."
Τελικά ψιλοβρέχει...κι ο νούς ταξιδεύει...σε οσα πρόλαβα να γνωρίσω...σε οσα πρόλαβα να ακούσω...
Σε ψυχές του χωριού που τώρα ειναι φευγάτες...σε γεγονότα που ταξιδεύουν απο γενιά σε γενιά..ισως παραλλαγμένα μα πάντα σημαντικά...σε ιστορίες με καλούς και κακούς...με αγάπες...με πάθη...με θάματα και μυστικά...
Και η βροχή να πέφτει πάντα.. ο καπνός να χορεύει.. και μείς τυλιγμένοι μέσα του -κι αυτός τυλιγμένος στην ομίχλη.. να ζούμε το τώρα σε αλλη διάσταση....Δερβισηδες θαρρείς..."Ξενιτεμένο μου πουλί αφτου στα ξένα πού'σαι , σου στέλνω μήλο σέπεται , κυδώνι μαραγκιάζει..."
18 τα χαράκια στην τάβλα...οσες κι οι καζανιές....- "βάλε κανά ξύλο Χρήστο....επεσε..."