Ο χρόνος πίσω...

Βρίσκω πολλά , πλούσια και αντιφατικά συναισθήματα σ'αυτές τις παλιές φωτό..
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος...Παρίσι στις αρχές του περασμένου αιώνα...πρόσωπα που δεν μπορούσαν να φανταστούν πόσο και ποιοί θα τους εβλεπαν...
Δέχομαι πώς ειμαι επιρρεπής σε θέματα που αφορούν την συγκεκριμένη εποχή..
Ψάχνω το γιατί..
Ισως να επαιξε ρόλο ο κινηματογράφος..ισως τα βιβλία που διάβαζα μικρός...
Ισως πάλι να ειμαι...μετεμψυχωμένος ανθρωπος εκείνων των καιρών...

Σεβαστέ μου πεθερέ..

Αρωμα αλλης εποχής..
Τότε που η ξενητειά ειχε ονόματα οπως Κάιρο , Βουκουρέστι , Αθήνα.... και ηταν το ιδιο πικρή πάντα..παντού..
Τότε που τα "γρόσια" μαζεύονταν με αιμα..
Τότε που η μάννα πίσω γινόταν πατέρας , ξωμάχος , φρουρός μα ποτέ γυναίκα...
Τότε που ο γυιός γνώριζε τον πατέρα εφηβος ή αντρας..
Τότε που το χαρτί κουβαλούσε πάνω του κομμάτια ψυχής και ο νόστος γινόταν αφόρητος..
"Ξενιτεμένο μου πουλί και παραπονεμένο..."

Βουκουρέστι 1911
"Σεβαστέ μου πεθερέ...."

Αναμνήσεις

Αναμνήσεις

στο καλό θεία...

Τυχεροί στ' αλήθεια οσοι ειχαν "Θεία" (ναι με κεφαλαίο..) σαν εσένα..
Σ' ευχαριστώ για οσα εβαλες στην ζωή μου..
Δεν ξέρω να σου κάνω καλύτερο μνημόσυνο...
Νά'χεις καλό ταξίδι...

Πράγα

Ταξιδιωτικών αναμνήσεων συνέχεια...

Στήν Πράγα εφθασα μεσημεράκι.
Η διαδρομή απο τα Γερμανικά σύνορα ηταν αρκετά ομορφη..με καλό δρόμο..
Θυμάμαι την τεράστια ουρά απο νταλίκες που περίμεναν να μπούν στην Γερμανία..
Η ασχημη πλευρά της νταλικιέρικης ζωής....(Πάντως εγώ αρκετές φορές σκέφτηκα οτι θάταν καλύτερα να ημουν οδηγός TIR...)
Ακολουθώντας τις υποδείξεις του gps navi - μου ελυσε τα χέρια και με αποφόρτισε απο το αγχος φέτος - εφθασα γρήγορα στον Μολδάβα...
Η πόλη μου φάνηκε ονειρική - και τέτοια ειναι - με την πρώτη ματιά...
Αν δεν ειχα να προσέχω μην τρακάρω με τα τραμ, ειμαι σίγουρος οτι η εντύπωση θα ηταν πιο εντονη.
Βρήκα ξενοδοχείο στα κουτουρού- εν μέρει παρασυρμένος απο την κυκλοφορία και χαζεύοντας - στο Praque 4...hotel Bonn...3 stars...
Καλό....παλιά πολυκατοικία που μετασκευάσθηκε σε ξενοδοχείο , επιτυχημένα μπορώ να πώ...Εσωτερική στρυφογυριστή σκάλα..μπάρ με γυάλινη οροφή...καθαροί κοινόχρηστοι χώροι...αρχιτεκτονική αλλης εποχής και εξυπηρετικό -αν και κάπως υπερβoλικά τυπικό- προσωπικό...Το πρωινό γενναίο , ασχετα αν εμείς οι Ελληνες aπο το σπίτι μας φεύγουμε με αδεια στομάχια...Τα πρωινά των απανταχού επι γής ξενοδοχείων ξέρουμε να τα τιμούμε και να τα..σχολιάζουμε ιδιαιτέρως....!!! Ή κάνω λάθος..???
Η γειτονιά του ξενοδοχείου(οδος Rustislavova η κάπως ετσι..) απο μέτρια εως απελπιστική...
Τώρα που το σκέφτομαι, καλύτερα που εμεινα σε τέτοια περιοχή γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να δώ, που και πως ζει ο κόσμος της Πράγας..ο λαός...
Βρώμικοι σκουπιδοτενεκέδες...αβαφτες και μαυρισμένες προσόψεις πολυκατοικιών...βρώμικα και μερικώς ξεχαρβαλωμένα πεζοδρόμια..μερικά εγκαταλειμένα ισόγεια...ψιλοσκουπιδαριό δεξιά κι αριστερά..
Οι βιτρίνες στα μαγαζάκια της γειτονιάς φτωχές...Για διακόσμηση ουτε λόγος..Ακόμα και αλουμινόχαρτο ειχαν επιστρατεύσει για να τις κάνουν ελκυστικές..
Δεν θα ξεχάσω την βρώμα που αναδυόταν και διαχεόταν στο περιβάλλον από κάποιους σκουπιδοτενεκέδες δίπλα σε ενα υπαίθριο μανάβικο-παράγκα..
Ο κόσμος κάπως φτωχά ντυμένος...Το βλέπεις αμέσως εχοντας σαν πρώτυπο το ντύσιμο ανθρώπων αλλων δυτικών χωρών και της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης.
Υπέροχες προσόψεις σε πανέμορφα κτίρια...Κρίμα γιατί ειδα πολλές ξεχαρβαλωμένες πόρτες και μπουτονιέρες κουδουνιών..Κρίμα γιατί εκεί ζουν ανθρωποι και τα θεοσκότεινα κλιμακοστάσια δεν βοηθούν καθόλου...
Κατάλοιπα του "υπαρχτού"...ασυντήρητα..αφημένα στο ελεος του χρόνου...Κρίμα..
Πάντως οι δορυφορικές κεραίες υπάρχουν σε αφθονία...
Αυτό που θεώρησα οτι βγάζει μάτι ηταν τα προστατευτικά κιγκλιδώματα στα πεζοδρόμια...Αισχος...ελεος ρε παιδιά...
Βαμμένα κόκκινα και ασπρα στραντζαριστά..στραπατσαρισμένα στις περισσότερες περιπτώσεις και μισοσκουριασμένα....
Τα βλέπεις στις στάσεις των τραμ και αλλού...
Τα οποία τράμ-επαιρνα το 18- παρεπιμπτόντως ειναι τα περισσότερα απαρχαιωμένα αλλά ακριβή στα δρομολόγιά τους...Η αυτόματη εκφώνιση των στάσεων ακουγόταν απαίσια στα αυτιά μου...χοντροκομμένη.. (ειδες τι κάνει η Γαλλική γλωσσα ?..και ολες οι Λατινογενείς γενικότερα...)
Ο μέσος τουρίστας δεν τα βλέπει ολα αυτά...Μαντρώνεται απο τους tour operators σε ξενοδοχεία-εχει πολλά η Πράγα-και βλέπει, αυτά...που πρέπει να δεί...Απο αυτήν την αποψη στάθηκα τυχερός γιατί ειδα και την "dark side of the moon.."
Ολα αυτά και αλλα πολλά, τα βλέπεις και παράλληλα σκέφτεσαι και το οτι η παρουσία του "υπαρχτού" στην τότε Τσεχοσλοβακία ηταν στην πιό light εφαρμογή της...
Βέβαια οι Τσέχοι "το πάλευαν το πράμα"απο παλιά -απο την "εκπαραθύρωση της Πράγας" - ως την "ανοιξη της Πράγας"..και φαντάζομαι οτι θα το παλέψουν πάλι και θα "αναπτυχθούν" (αυτό μπορεί βέβαια να σημαίνει πολλά) περισσότερο...Εξυπνος λαός...περήφανοι ανθρωποι...εχουν βιομηχανία..τεχνολογική παράδοση..καλά πανεπιστήμια..ανοιχτά μυαλά και κουλτούρα...μεγάλο κεφάλαιο η κουλτούρα..!!
Μόνο που -τώρα-κλέβουν στην αλλαγή των χρημάτων..κι αυτό χρειάζεται να το προσέξει κάποιος οταν βρεθεί τουρίστας εκεί...Μέχρι να μπούν στο ευρώ..κάνουν ντρίπλες με την ισοτιμία της κορώνας τους...
Πράγα...μια πόλη παράδεισος για φιλόμουσους , φιλότεχνους , περιπατητές , καφενόβιους,"κουλτουριάρηδες",Ασιάτες τουριστοφωτογράφους , καλοφαγάδες και πάει λέγοντας...Για ολους εχει ο μπαξές...!
Πανέμορφα κτίρια..πανέμορφες εκκλησίες-αν και η πλειοψηφία δηλώνουν αθεοι - πλατείες,δρόμοι,πάρκα,καφέ,εστιατόρια,θέατρα...
Ο Μολδάβας αρχοντας της πόλης..Η γέφυρα του Καρόλλου πάνω του..μια τρελλή περατζάδα..ενα ατέλειωτο πήγαινε-ελα...
Σε ολες σχεδόν τις εκκλησίες κάθε απόγευμα εχει-εναντι τιμήματος-κοντσέρτα..χορωδίες κλπ..
Οντως τα στενοσόκκακα της παλιάς πόλης αναδύουν οσμές αλλων εποχών...μεγαλείου...
Γεμάτα στέκια..ζεστά , ατμοσφαιρικά...ο Χειμώνας ειναι βαρύς εδώ και οι κουβέντες γίνονται "μέσα"..
Η ταινία "Amadeus" γυρίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος της εδώ...
Πάντως ακόμη και οι τουριστικές πιάτσες δεν ειναι φροντισμένες οσο θα επρεπε..
Και οι τουρίστες ειναι πολλοί...πάρα πολλοί...πολλά και τα ευρώπουλα που ακουμπάνε...Γι'αυτό η πόλη πρέπει να "φρεσκαριστεί" και πιστεύω οτι αυτό θα γίνει..
Η Βιέννη ας πούμε δείχνει αμέσως οτι ειναι καθαρότερη....παντού...
Εμεινα 5 μέρες...ξεποδαριάστηκα...αλλά αξιζε ο κόπος και με το παραπάνω..
Ηπια μπύρες-φθηνότερες απο το νερό..
Εφαγα διάφορα...Η rosti duck ηταν το καλύτερο...
Πήγα σε ολα οσα πρέπει να πάει ο...τουρίστας...
Το metro τους δεν το ειδα και δεν εχω αποψη..
Ειδα πολύ κόσμο...στριμώχτηκα..απόρησα...αλλά "εκπληξη" δεν γνώρισα..

Τι μου εμεινε ?
Το Praque 4..!!!
Ολα καλά...αλλά η Πράγα δεν ειναι μιά απο τις πόλεις που θα ηθελα σύντομα να ξαναπάω..Μαγική την λένε...μεγαλείο την λένε...μουσείο την λένε...ονειρο την λένε...αλλά εγώ δεν "τσίμπησα"..

Οταν τα στραντζαριστά θα βγούν και θα μπούν στην θέση τους ομορφα κιγκλιδώματα....
Οταν οι σκουπιδοτενεκέδες αδειάζουν τακτικότερα και ειναι καθαρότεροι...
Οταν τα αγάλματα-θαυμάσια- της γέφυρας ξαραχνιαστούν...και συντηρηθούν..
Οταν τα κτίρια-κομψοτεχνήματα, φροντιστούν οπως τους πρέπει..
Οταν το Εθνικό θέατρο ξεμαυρίσει...
Οταν οι τιμές θα ειναι σε ευρώ...
Οταν "γυρίσουν" οι Τσέχες στον τόπο τους...
Οταν τα ξεχαρβαλωμένα πεζοδρόμια επισκευασθούν..
Οταν η τιμή του εμφιαλωμένου νερού γίνει προσιτή...
Οταν κοπάσουν οι αγέλες του "γκρουποτουρισταριού" - και δεν το λέω με καμμιά διάθεση προσβολής ή υποτίμησης αυτό...
Οταν τα "λασποgolem" (Εβραίοι....) πουλιώνται φθηνότερα...
Οταν ο Ελληνας(?) του σουβενιρατζίδικου πίσω απο την εκκλησία, χαμηλώσει την ενταση των τουρκομπαρόκ σκυλοβισσοβανδικών "ασματων" του...
Οταν η πόλη πάψει να ειναι "must" προορισμός-αυτή η πόλη- για τους Ελληνες..
Οταν ο οδοκαθαριστής στην στάση του τράμ βγάλει την "παντόφλα την πρόστυχη" και αποκτήσει φαράσι αντι για..χαρτόνι..
Οταν η σχέση παλαιών Skoda πρός χλιδάτα BMW αλλάξει...

Τότε...αν μπορώ..θα ξαναπάω...!!!!

Μέχρι τότε ομως...θα θυμάμαι τις λαικές γειτονιές της...(και τα σοβιετικά τάνκς που πατούσαν τους Τσέχους στους δρόμους τους..) την οδό Rustislavova..τους απλυτους σκουπιδοτενεκέδες...την μιζέρια πολλών καταστημάτων..την γκομενάρα εξω απο το πολυτελές hotel να επιβιβάζεται στην κίτς αμαξα...και αλλα "καταθλιπτικά"..

Ισως και να εχω αδικο σε πολλά...Εγώ ετσι οπως τα εγραψα τα "ειδα"..
Κάθε μέρα στους δρόμους της , υπήρξαν στιγμές που στενευόμουν μ'αυτά που εβλεπα..
Ισως φταίει και το οτι δεν πήγα "νιόπαντρος" εκεί....
Γαμπρός ...βλέπεις αλλοιώς τα πράγματα...ρόζ...και μυρίζουν λουλούδια..
Αλλοι γυρίζουν πανευτυχείς απο ΄κει.. μακάρι "εγώ" να αδικώ την πόλη...

Θα δούμε....Ετσι κι αλλοιώς ομως,αναμνήσεις σου αφήνει πολλές.

Πάντως η πόλη κάνει μαγικά....κι ας με ¨εθλιψε" καμπόσο...!!

ελπίζω και να βρέχει...

πάντως εγώ..θα την κάνω,,,!!!!
και σύντομα...!!!
θα πάρω το αμάξι ενα πρωί..πολύ πρωί...αξημέρωτα -ελπίζω και να βρέχει..- και θα την κάνω...!!
Τσιγάρο...καφέ...και κλαρίνο στο cd...."μαύρα μου χελιδόνια.."
Μόνος...πάνω στις ασπρες λωρίδες της εθνικής, καβαλλάρης...με "τα φώτα νυσταγμένα και βαριά.."
Θα διαβώ το γεφύρι..θάχει ξημερώσει-ελπίζω και να βρέχει..
6-7 ωρες δρόμος μέχρι το ονειρο..
Μόλις και φτάσω στην πόλη που΄ταν "πρώτη στ' αρματα στα γρόσια και στα γράμματα" θα σταματήσω για γλυκά...Δεν λέει να μην προσκυνήσεις μπροστά σε μπακλαβά...
Στο μεταξύ το cd μπορεί και να παίζει το "when the smoke is going down" ή ο,τιδήποτε αλλο...δεν εχει σημασία..
Σημασία εχει οτι την εχω κάνει...!!!
Και μετά..ο δρόμος πάλι...αλλος αέρας...ο τόπος μου...και τα σύννεφα να μαζεύονται..

Στο χωριό..-με κλαρίνα πάλι στο cd..δεν κατάλαβα πώς μπήκαν...- ειμαι αλλού...πετάω..!!!
Μυρίζει διαφορετικά...σφυρίζουν τ'αυτιά απο την ησυχία..το φαί της μάννας ανεπανάληπτο..."Γιάννη μου το μαντήλι σου..."Θα βρέξει τελικά....!!!

Πόσοι τρώνε φαγητό μαγειρευμένο στην στόφα...στην ξυλόσομπα...?
Πόσοι τρώνε πίτα "Ηπειρώτικη".. original.. ψημένη στην γάστρα...την σκεπασμένη με στάχτες..οχι τίς δήθεν γάστρες που τις βρίσκεις παντού φτιαγμένες απο τα πιό ασχετα υλικά...
Οπως "μάννα ειναι μόνο μία" , ετσι και η "γάστρα ειναι πάντα μόνο μία..." με κωνικό μεταλλικό καπάκι με στεφάνι τριγύρω να συγκρατει τις καρβουνοστάχτες και από κάτω το μπακιρένιο γανωμένο σινί με το "εδεσμα" μέσα...."Τρώτε για να πίνουμε μωρέ παιδιά.."
Τι με επιασε και τα γράφω τώρα αυτά...?
Ο νόστος...! Αυτό με επιασε...Ο νόστος ...αυτή η "γλυκειά κατάρα" που δέρνει τους Ηπειρώτες αιώνες τώρα..." Αιντε ν'ο Κωνσταντής...παιδιά μ' κι ο Κωνσταντάς..."
Αμ η προβατίνα ? τι λουκούμι γίνεται...? " Ασε η γίδα η βραστή...!!!!
Μπροστά τους εχουν "σηκώσει τα μανίκια" πολλοί "δήθεν" και εχουν ισοπεδωθεί πολλά πρωτόκολλα...

Στο καζαναριό γίνεται " η τελετή"...
Το τσίπουρο...." Τι να σου κάνω Χαιδω μου....τι να σου κάνω γυιέ μου..."
Κάπνα...κουρελούδες στην τάβλα...λουκούμι στο κουτί...κλαρίνα στο μαγνητόφωνο..και χοιρινές στα κάρβουνα...
-"Ρίξε κάτι στις πλάτες σου..θα την αρπάξεις...." Αααα...ρε μάννα...
-" Ο καιρός ειναι φορτωμένος Ιουλία...Θα μας πάρει ο Γκρισμπανίτης...θα βρέξει πολύ..."
Και να οι καζανιές...και το ξενύχτι..κι ο πατέρας ο "μάστορας"..και τα μπαρμπάδια κομπανία...και γέλια..και δώς του οι τζούρες να δούμε τα γράδα.....
-Να το βγάλουμε Γιωργάκη..εκοψε...
Το μπακιρένιο καζάνι θα πλυθεί καλά...εχει και τα "βρυζάχερα" μέσα..και θα ξαναγεμίσει....
Μια ιστορία ολόκληρη απο μόνο του αυτό το εργαλείο...με αριθμό απάνω..κι ευχές...
Και η φωτιά να κοντρολλάρεται συνέχεια..να'ναι αυτή που πρέπει...ξυλοταισμένη...οχι "γκάζια" στο ονομα της γρήγορης απόσταξης και του ραχατιού...
Το καλό τσίπουρο θέλει αγάπη και φέρνει κούραση...Σε παιδεύει σαν την ναζιάρα γυναίκα μέχρι να σου παραδοθεί...
"Τι κακό εκανα ο καυμένος και με λέν΄ ολοι φονιά..."
Νυχτώνει γρήγορα...ψιλοομίχλη...κρυάδιασμα...και ο λουλάς να βγάζει το πρωτοράκι τώρα...και το νερό να γουργουρίζει δροσίζοντάς τον..κι ο "βλάχος" νάχει ρέντα...και να οι ιστορίες του πατέρα απ' τα παλιά..και της μάννας...και να.. να τσούζουν τα μάτια απο την κάπνα...κι ο υπνος να μην ερχεται....αστον αυτόν..."-καμάριιι...αμα πεθάνουμε θα χορτάσουμε απο δαύτον ..."
Τελικά ψιλοβρέχει...κι ο νούς ταξιδεύει...σε οσα πρόλαβα να γνωρίσω...σε οσα πρόλαβα να ακούσω...
Σε ψυχές του χωριού που τώρα ειναι φευγάτες...σε γεγονότα που ταξιδεύουν απο γενιά σε γενιά..ισως παραλλαγμένα μα πάντα σημαντικά...σε ιστορίες με καλούς και κακούς...με αγάπες...με πάθη...με θάματα και μυστικά...
Και η βροχή να πέφτει πάντα.. ο καπνός να χορεύει.. και μείς τυλιγμένοι μέσα του -κι αυτός τυλιγμένος στην ομίχλη.. να ζούμε το τώρα σε αλλη διάσταση....Δερβισηδες θαρρείς..."Ξενιτεμένο μου πουλί αφτου στα ξένα πού'σαι , σου στέλνω μήλο σέπεται , κυδώνι μαραγκιάζει..."
18 τα χαράκια στην τάβλα...οσες κι οι καζανιές....- "βάλε κανά ξύλο Χρήστο....επεσε..."

Χωρίς σχόλια...

Χρέος στην μνήμη...

Ανθρωποι που αγάπησα....
Ανθρωποι που γνώρισα...
Ανθρωποι που παρατήρησα...
Ανθρωποι που γέλασα ή εκλαψα μαζύ τους..
Που με ανέχτηκαν..
Που ηταν ή ειναι ο μικρόκοσμός μου...
Τους ηξερα λίγο... ή πολύ...
Τούς χρωστάω την υπαρξή μου..τις αναμνήσεις μου..τις ρίζες μου...

Κανείς δεν ασχολείται πιά με τους περισσότερους απο αυτούς...
Αλλοι υπάρχουν ακόμη και αλλοι κάνουν το μακρύ ταξίδι...Ισως και νάχουν φθάσει..
Ξεχασμένες ανταύγειες ψυχών σε κιτρινισμένα ευθραυστα χαρτιά...
Ο χρόνος ο πανδαμάτωρ...αδυσώπυτος...χωνευτήρι σάρκας, αισθήσεων και παραισθήσεων..

Σαν χρέος το'βλεπα κάπου να "τους ακουμπίσω..."

Το χαρτί φθείρεται..
Το μυαλό ξεχνάει..
Οι γενιές παρέρχονται..
Αυτοί που εχουν λόγους να σε θυμούνται χάνονται κάποτε...
Τα εργα..κι αυτά τα σωριάζει ο χρόνος..
Ο καθένας ειαι μοναδικός...και μόνος..Μια κουκίδα που ελαμψε κάποια στιγμή μεσ' την αιωνιότητα και πάει...αυτό ηταν...εσβησε...χάθηκε για πάντα...
Το ιχνος...Καθένας αφήνει το δικό του...αλλος μικρό αλλος μεγάλο..
Κάθε ζωή...διάσημη ή ασημη....πετραδάκι στο μωσαικό της ιστορίας..της αιωνιότητας...

Εδώ θα σας "ακουμπίσω...."...να ξαποστάσετε...να σας δουν κι αλλοι ισως..που ποτέ δεν σας ειδαν..Αν ετσι βγάζω λίγο απο το χρέος..τοτε χαίρομαι..κι ελπίζω...

Μαστρο-Γιάννη , Παπα-Βασίλη , Ευθυμία , Βασιλική , Σταθούλα , Δημητράκη,Χρήστο , Ιουλία, Αριστούλα , Γιώργη , Αντώνη , Χρυσάνθη , Βαγγέλη , Γιαννάκαινα......και ολοι οι αλλοι.....σας ευχαριστώ που υπήρξα στη ζωή σας....

Αυτό ειναι το Παρίσι μου...

Νοτερό..υγρό αεράκι..ψύχρα..μυρωδιά παλιού ξύλου και κιτρινισμένου χαρτιού...
Ενα φιλί παθιάρικο..στα ορθια...ερχεται το metro..
Βαμμένα κόκκινα χείλια...πεθαμενί μάγουλα...λίγες φακίδες..
Μαύρη γόβα και καλσόν με ραφή..
Channel 5 και Gauloisse αφιλτρο...
Cafe και brasserie..
Πουτάνες της place Piqualle...
Βάμπ καλλονές με μακρυές πίπες πάνω σε θαμπούς καθρέπτες...
Λαχανιασμένες Citroen στις ανηφόρες της Μονμάρτης..
Δυό πόδια να εξέχουν απο τον σκουπιδοτενεκέ της rue Brancion κάνοντάς τον να σειέται...
Κατουρίλα στα σκαλιά των υπογείων του metro...
Ασπρόμαυρες φωτογραφίες και χιλιοξεφυλλισμένα βιβλία στα κιόσκια του Σηκουάνα...
Edith Piaff και Ζάκ Μπρελ...και μούσκεμα ως το κόκκαλο πάνω στην pont Alexandre..
To ταμπουλέ της Φωτεινής...τα φαλάφελ του Λιβανέζου στο Feiroyz..
Η μαύρη "αδερφή" με τα λαδωμένα μούσκουλα και το αθλητικό φανελάκι στο metro..
Ο αστεγος αλήτης, ντάγκλα, στο gare Montparnasse.... και τα TGV..
Το στρινγκ της πωλήτριας στο ανθωπολείο,βαθειά χωμένο στον πιό ωραίο κώλο του 15ου...
Οι Ασιάτες τουρίστες που φωτογραφίζουν σαν μαλάκες κινητά κι ακίνητα...
Τα κίτρινα βρεγμένα φύλλα στα πάρκα...
Τα σκατά των σκύλων σε ολες τις αποχρώσεις που δίνουν οι σκυλοτροφές..
Η ησυχία στις αδειες εκκλησίες με την αλλοτινή μυρουδιά....
Τα Αλγερινομαροκινά κλεφτρόνια ..που φάγανε ακόμη και του φίλου μου του Νικόλα το πορτοφόλι...
Το βούτυρο και η σοκολάτα στα αχνιστά κρουασάν...
Ακορντεόν....
Ασπρόμαυρα ντοκυμαντέρ με "σιδερωμένους"Γερμανούς να παρελαύνουν στα Ηλύσια Πεδία..
Οι μαύροι σκουπιδιάρηδες κρεμασμένοι στα απορριματοφόρα...
Τα magic boulevard..
Τα αδεια μπουκάλια μπύρας στο γρασίδι του πύργου Αιφελ..
Τα πανάρχαια ασανσέρ των πανάρχαιων πολυκατοικιών..
Το ψιλόβροχο που δεν λεει να σταματήσει...
Οι μυρωδιά απ΄τα μαγέρικα...
Η ρόδα-της κλεμένης μηχανής-που εμεινε δεμένη με την αλυσίδα στον κορμό της ακακίας...
Οι μαούνες-σπίτια στον Σηκουάνα..
Η γκομενάρα που φωτογραφιζόταν κάτω απο την μεγάλη αψίδα στη Defence...
Ο μολυβένιος ουρανός....που "θα"πλάκωνε τους Γαλάτες...
Τα καροτσάκια με τα τρίδυμα...βόλτα στα πάρκα..
Η θολούρα του Σηκουάνα...
Οι γλάστρες με τα λουλούδια...το ψυγείο..κι ο πιτσιρικάς με το ποδήλατο στην μαούνα που ειναι δεμένη στην αποβάθρα μπροστά απο το Τροκαντερό..
Οι πωλητές των σουβενίρ-μαύροι συνήθως-κι ο τρόπος που το βάζουν στα πόδια οταν εμφανίζονται μπάτσοι....
Οι μουσικές που χύνονται εξω απο κάποια παράθυρα...κάποιες στιγμές..
Η χλίδα της Camps Elysee...η φτώχια κάποιων προαστείων..
Οι Μακί...οι μπερέδες...ο Πεταίν..η δίκη του Ντρευφους..το "κατηγορώ"..ο Ναπολέοντας..οι
Λουδοβίκοι..οι καρμανιόλες..το διευθυντήριο..οι 3 Σωματοφύλακες...ο Ντε Γκώλ..οι κατακόμβες..ο Μάης του 68...η "διάβαση"της Νταιάνα..η Κάλλας...οι μόδιστροι..τα αρώματα..
οι υπόνομοι..τα σινεμά..ο Κουασιμόδος..ο Αγιάννης με τον Ιαβέρη...φαντασία και πραγματικότητα...ιστορίες και παραμύθια..πόθοι και ερωτες..και αιμα...και...

Αυτά...και μυριάδες αλλα ειναι το Παρίσι μου...
Εχω συνθέσει το αρωμά του και την συνταγή την εχω καλά κρυμμένη στις πιο άπόκρυφες γωνιές του νού μου...στα συρτάρια της ψυχής μου..

Οποτε χρειαστεί τραβάω αυτό που γράφει.."ονειρο"..!!!!