Δολομίτες...

Dolomites....μεγαλείο....Μαγικός Ιούλιος στην Ιταλία...Alta Badia..ονειρεμένα μέρη...Το υποσχέθηκα στον εαυτό μου...Θα ξαναπάω...

οι ωρες....

Omnes vulnerant..- ultima necat....
Το βρήκα κάπου και μου αρεσε...
"Ολες πληγώνουν...η τελευταία δολοφονεί...."

Οι φίλοι κι οι γνωστοί φεύγουν....

Ο Πέτρος...ο Γιώργος...ο Μανώλης....ο Βαγγέλης(σήμερα....)..κι ο Νίκος...ασχημα αρρωστος...
Τι στα σκατά συμβαίνει πιά....??

Γειά σου ρε Λοχία....Την ιδια μέρα που μας αφησες...εντελώς τυχαία "επιασα" στο ράδιο τη "Μολυβιά...." Εβαλα τα κλάματα ρε....
Ησουνα ωραίος τύπος....Εκραζες τους δήθεν...Γλεντζές...φιλότιμος...κουτσομπόλης..δουλευταράς..εξω καρδιά....αλλά ΑΤΥΧΟΣ...
Θυμάμαι ρε φίλε το φαγοπότι στο Paris..στο Feiruz...
Θυμάμαι τις ατέλειωτες ωρες στη δουλειά...
Θυμάμαι την καλή καρδιά σου...
Θυμάμαι πόσο αγαπούσες τα παιδιά...(γι'αυτό "σ'εφτιαξε" η πουτάνα η ζωή...)

Να πάς στο καλό ρε φίλε...και να προσέχεις...γιατί ησουν πάντα απλοχέρης και αχόρταγος σε ολα...
Να προσέχεις στο ταξίδι...κι αμα βρείς το Γιώργη...πές του οτι σας πόνεσα και τους δυό...

...."ενα μικρό σημάδι..που μέσ' τον Αδη...χάνεται και δε γυρνά....
ειν' η ζωή μιά μολυβιά...."

Αντίο ρε λοχία...