Παρίσι...

Μου τη βάραγε στα νεύρα...Να κάθομαι ωρες ολόκληρες μέχρι να με φορτώσουν στο καράβι για Ανγκώνα...Φανταζόμουν αλλοιώς το ξεκίνημα...
Ευτυχώς υπήρχαν οι μυρωδιές του λιμανιού που σ'εβαζαν να σκέφτεσαι ξένους τόπους..ξένους ανθρώπους..ολα οσα θα σε περίμεναν..
Κι οι αλλοι... οι "ξενέρωτοι".. να λένε απο πίσω...
-"Καλά.. που πανε ρε με τ' αυτοκίνητο μόνοι τους...τόσο δρόμο.."..Εκαναν σχόλια οι καναπεδοκένταυροι......!!!
Ομως το ταξίδι ηταν δικό μου και θα τόκανα....κι αστους να λένε...
Αλλοίμονο να γεράσεις και να μην εχεις να θυμάσαι....Τσάμπα ζωή για ανέραστους, ατολμους φραγκοφονιάδες...που δεν "πληρώνουν" ουτε στον εαυτό τους...μόνο πανωσηκώματα ονειρεύονται...
Καράβι..νύχτα..οι πολλοί κοιμούνται...οι λίγοι ονειρεύονται...31 ωρες ταξίδι τότε...19 σήμερα...
Αν ταξιδεύεις πρώτη φορά σου φαίνονται 31 λεπτά...αν εχεις κάνει πολλά ταξίδια σου φαίνονται 19 αιώνες..
Ευτυχώς που τα καραβίσια φαγητά ειναι νόστιμα...
Ιταλικές ακτές...ολοι στα ρέλια να βλέπουμε την"terra incognita..." !!!! Τότε....
Τώρα....
Σκατολίμανο η Ancona..
Σκατολίμανο τότε...σκατολίμανο ακόμα...και δεν υπάρχουν δικαιολογίες για τη βρώμα...
Το μόνο που υπάρχει πάντα το ιδιο κι απαράλλαχτο ειναι οι φορτηγατζήδες (δουλεύουν οι ανθρωποι ) κι οι...Τούρκοι (ταξιδεύουν και βρωμίζουν τους τόπους που περνάνε... οι ανθρωποι....)
Βούρ για autostrada....τότε μου φάνηκε ενα ατέλειωτο αεροδρόμιο...(μέχρι που ειδα τις autoroutes της Φράντσιας...)
Ancona-Bologna-Milano....τίγκα στη νταλίκα...ζέστη και κάτι βαρεμένοι Ιταλοί να πηγαίνουν με το πόδι στον τάφο...
Δεν το εχω δεί το Milano απο μέσα...Τραυματική εμπειρία τότε γιατί εκανα την πατάτα και μπήκα μέσα...και εμπλεξα...και χάθηκα...και "γ... την Ιταλία σου" ελεγα ...
Εκτοτε περνάω απ'εξω.. η παλιοσειρά...
Απ' εξω ..για Aosta...
Μετα το Milano αρχίζουν αυτά που μου αρέσουν..Μυρίζει αλλοιώς..Αλπεις...!!!
Ο τόπος καθαρίζει..μυρίζει φρεσκάδα και δροσιά....αλλάζει..
Βέβαια για τέτοιες δουλειές το αυτοκίνητό σου δεν ειναι οτι καλύτερο.Ο Τζάκ Κέρουακ εγραψε οτι "ταξιδεύοντας με το αμάξι ειναι σαν να βλέπεις τα τοπία,τον κόσμο μέσα απο την τηλεόραση.." Εδώ τηλεόραση γίνεται το παρ-μπρίζ...
Για τέτοιες δουλειές "το εργαλείο" ειναι η μοτοσυκλέττα...η μηχανή...Να ακούς τα τζιτζίκια..να σε δέρνει η βροχή..να μυρίζεις τα χόρτα...να σε καίει ο καυτός αέρας..να πιάνεται η μέση σου στα στροφιλίκια των Αλπεων..να..να...
Δεν μπόρεσα ποτέ να το ζήσω αυτό και τόχω απωθημένο...
Βλέπω τους ¨μηχανόβιους" και καίγεται η καρδιά μου...
Ας ειναι....
6 ωρες δρόμος απο Ancona και ειμαι λυώμα απο την υπερένταση..Και τότε και τώρα, νυχτώνω στο Pont St. Martin...ομορφη κωμόπολη..με μια Ρωμαική γέφυρα που μπροστά της γίνεται η περατζάδα..Στην πιτσαρία New York καλή μάσα...συμπαθέστατος ο μπάρμπας.. με κοντό παντελονάκι...,συμπαθέστατος και ο τότε αλλοιθωρίζων γυιός-σήμερα τα μάτια κατόπιν επέμβασης ειναι νορμάλ...
Tότε, υπνο στο hotel στην πλατεία..δίπλα στην γέφυρα...καλό...Τώρα..hotel Crabun....οτι καλύτερο στην περιοχή...με μια ευγενέστατη κυρία να στρώνει τα καθαρότερα σεντόνια στο καλύτερο δωμάτιο της Ιταλίας...(λές η κούραση να τα εξωραίζει ολα...? μπαααα !!!! )
Το αλλο πρωί μέσω της strada stradale δίπλα στο ποτάμι...κατεύθυνση για το τούνελ του Monte Bianco...Mont Blanc γαλλιστί...το ψηλότερο βουνό της Ευρώπης.
Αν δεν σταματήσεις για καφέ στην Courmayeur θα εχεις χάσει πολλά απο την περιοχή...και δεν θα εχεις δεί πως ζουν κάποιοι αλλοι..τυχεροί...
13 χιλιόμετρα τρύπα και βγαίνεις πάνω από το Chamonix.
Κίνηση..το χειμώνα γίνεται χαμός λόγω ski, το καλοκαίρι το ιδιο ,λόγω τουριστών που θέλουν να πάνε με το τελεφερίκ στο παγετώνα...και προς την κορυφή...
Ολη η γύρω περιοχή πανέμορφη...
Γουστάρω βασικά, τα ορεινά τοπία...τα υψόμετρα...την αίσθηση του ψιλοαραιωμένου αέρα..τις μυρωδιές απο τα κωνοφόρα..τα κουδούνια απο τις Μίλκες (ετσι ελεγε τις αγελάδες μικρή η κόρη μου..) τα σπίτια τα ντυμένα με ξύλο και επικλεινείς στέγες..
Κι εκεί Ελληνες βρήκα...Γκρουπάτους...ξενέρωτα πράγματα...να τσιρίζουν και να..ψωνίζουν διάφορες "αναμνηστικές" μαλακίες...Κι οταν τους λές οτι ηρθες απο Ελλάδα με το αμάξι σου να σε κοιτάνε λές κι εισαι το Golem..στην Πράγα...(θα τα πούμε και γι΄αυτήν..)
Chamonix...Annemasse...Geneve...φθάνεις ευκολα και γρήγορα..Μπαίνεις Ελβετία και η τσέπη διαμαρτύρεται...Ομως η Γενεύη τα αξίζει τα λεφτά της..Γεμάτη τράπεζες..γιάπηδες..ρολόγια..και την πανέμορφη Leman που οι αποβάθρες της ξεχειλίζουν απο ζωή και ρομάντσο..
Για το Paris την κάνω πάντα απο την Ν5-επαρχιακή- διασχίζει τον Jura..
Πανέμορφα χωριά...αγελάδες..γραβιέρες...δάση και λιμνούλες φτιάχνουν μαγευτική διαδρομή..Στο πέρασμα της Faucille βρίσκεις να φάς και να κοιμηθείς καλά...αλλοιώς πηγαίνεις λίγο παραπέρα...πιο βαθειά στο ονειρο..
Φέτος ειχα και gps navi κοντά μου και μπήκα σε πιό "ψαγμένες" διαδρομές πηγαίνοντας για Dole...Ονειρο...Εκείνες οι ατέλειωτες ευθείες της Ν5 με τα πανύψηλα δέντρα σε κάνουν να τρελλαίνεσαι...πράσινο τούνελ με γαλάζια οροφή..ψυχεδέλεια...και να μυρίζει το φρεσκοκομμένο χόρτο....και να τρίζουν οι καρέκλες των politicaly correct ταβλαδόρων στην Αθήνα...Ρε ουστ..κρυόκωλοι..και εισαστε και φίλοι μερικοί απο σας..Ρε που σας βρήκα..!!!
H Dole ειναι η πόλη του Pasteur ειναι ομορφη και εχει και ομορφες γυναίκες...Αξίζει να την περπατήσεις ποδαράτος..να χαθείς μέσα στα σοκάκια κάτω και γύρω απο την εκκλησία που δεσπόζει στον λόφο...να ακουμπίσεις στον ισκιο τοίχων που κουβαλάνε υγρασία αιώνων..
Απο κεί στην Dijon..την πατρίδα της μουστάρδας.Μεγαλούπολη..βαριέμαι να γράψω γι'αυτήν τώρα...μην με παρεξηγείς...
Η πανέμορφη-για τα δικά μου γούστα- Γαλλική υπαιθρος απο δώ και πέρα δεν εχει και πολλά να δώσει,γίνεται πεδινή και κάπως μονότονη κι ετσι μπαίνω στην autoroute με κατεύθυνση την πιο ζόρικη πόλη..το Paris..
Δρόμος special...κίνηση..ανετα πάρκινγκ...ασφάλεια...και τσουχτερά διόδια...
Διόδια....Χαλάλι...οι ανθρωποι πληρώνουν αλλά απολαμβάνουν...
Οχι οπως στην Ελλάδα που πληρώνεις για να...κινδυνεύεις "νόμιμα" στα "πέταλα" και τις "εθνικές" του Μαλιακού και της Κορίνθου Πατρών....
Ααααχχχ....!!!!!