τα...μαρκούτσια..

Φόβος και τρόμος..
Χθές και σήμερα...
Οχι απο τις πυρκαγιές ,που στέλνουν με τον πιο φρικτό τρόπο συνανθρώπους μας στον αλλο κόσμο και τρώνε την πέτσα της χώρας μας..τη ζωή μας..των παιδιών μας..το μέλλον μας...!!!
Φόβος και τρόμος απο τα...μαρκούτσια...!!
Λύσσαξαν...δεν χορταίνουν με τίποτα τα μαρκούτσια...
Χορεύουν μπροστά σε φλόγες...σε πτώματα...
Οργίασαν οι Νικογιωργομακηελληδες και οι συν αυτοίς...
Ασυναρτησίες..ασχετοσύνη..παλιανθρωπιά...με τα μαρκούτσια στο στόμα...αυτοί απο τα κλιματιζόμενα στούντιο κι οι αλλοι "οι εκολλαπτόμενοι..." απο τους πυρπολημένους τόπους....
Γνώμες...(ειναι σαν τις κωλοτρυπίδες..ολοι εχουν απο μία..) υφος περίλυπο..(οχι για την καταστροφή... ) παντογνώστες...λαικοί δικαστές...αποτιμητές των πάντων... κομματόσκυλα του κερατά...που σκίζουν τα ιμάτιά τους μπροστά στο γυαλί και "φυτεύουν" βίλες αλλού...τζογαδόροι της εξουσίας...
Εχετε -ρε ξεφτίλες- ανεβεί ποτέ σε κα'να Καναντέρ να σας ερθει ο πατσάς στ'αυτιά την ωρα που φεύγει το νερό ??
Εχετε -ρε αδιάντροπες λινάτσες -δεί φωτιά απο κοντά ? Εχετε νοιώσει την ανάσα της ? Εχετε τρέξει μ΄αυτήν ξοπίσω σας ..να σας κυνηγάει σαν λυσσασμένο σκυλί ?
Εχετε -ρε χοιρινά -νοιώσει ποτέ τον πόνο του διπλανού σας οταν βλέπει οσα εφτιαξε μια ζωή να γίνονται φρύγανα σε λίγα λεπτά ?
Καταλαβαίνετε ρε ρεμάλια τι θα πεί νάχεις καμμένο κορμί..καμμένη ψυχή(πάντως οχι μαύρη σαν τη δική σας )...καμμένη ζωή..?
Μιλάω -ρε τυμβωρύχοι συναισθημάτων - γι'αυτά που εγιναν με πόνο..με αιμα...γενιά πρός γενιά...με το ξυνάρι..με το μυστρί..με καυμό και στεναγμούς για θεμέλια..
Μόνο να πουλάτε σας νοιάζει.. κοράκια...
Να πουλάτε τα δάκρυα που κλέβετε απο τους φουκαράδες-θύματα της φωτιάς...
Να πουλάτε το αιμα που ρουφήξατε -βρυκόλακες- απο αυτούς που γίνονται πρόσωπα αρχαίας τραγωδίας καθημερινά...
Η τηλεθέαση σας νοιάζει μόνο , τζογάροντας πάνω σε πληγές..σε κλαμμένες μάννες..σε σακατεμένα ονειρα..σε καρβουνιασμένα κορμιά....
Κια να ρετάρετε....Φταίει ο τάδε..ο δείνα...ο παραπάνω...ο παρακάτω...ο παραπέρα...ο παραδίπλα...
Μόνο εσεις δεν φταίξατε ποτέ και σε τίποτα.. αγύρτες...δολοπλόκοι...φερέφωνα...
Εσείς ειστε μακρυά...απέξω...βλέπετε καθαρά...ψύχραιμα...και αποφαίνεσθε επι παντός...
Δικάζετε..σχολιάζετε...κατηγορείτε...ανεβάζετε...κατεβάζετε...πατρονάρετε...ελέγχετε....με τα μαρκούτσια στο στόμα πάντα...
Εσείς..οι αδέκαστοι...οι καθαροί...οι αμεμπτοι...οι υπεράνω...οι αλάδωτοι...οι ανεξέλεγκτοι...που παίρνετε αέρα οχι απο το στόμα..(αυτό ειναι για να ξερνάτε...) αλλά...απο τα μαρκούτσια....τα μικρόφωνα...
Βαμμένοι σαν μαριονέτες κάθε βράδυ στο γυαλί..με υφος περισπούδαστο..αγανακτισμένο..περίλυπο..σημαδεύτε τα θύματά σας και μαρκάρετε με τις βρωμερές απόψεις σας..ψυχές...ζωές..δράματα..καταστροφές...
Αλλά τι λέω ? Κι εκείνο το ξέκωλο που "πουλάει" τους συνανθρώπους μας με το "διαφορετικό" απο τα δικά μας μυαλό ,τάζοντάς τους επιτυχία και διασημότητα...στο δικό σας συνάφι ανήκει...Αλλά κρατάει το μαρκούτσι μπροστά στα πορνόχειλά της με περισσή χάρη..!!!
Να την χαιρόσαστε...Κι αυτήν και τα..μαρκούτσια της (σας)...
Ου να μου χαθείτε Λαιστρυγόνες...πτωματοφάγοι...βάμπιροι...βιαστές ψυχών και συνειδήσεων...δουλέμποροι του πόνου...λαθρεπιβάτες της ανθρωπιάς..
Εσείς θα σώσετε τον τόπο ρε..? Εσείς θα δείξετε στα παιδιά μας το σωστό..?Εσείς θα υποδείξετε στους αλλους...τους κραγμένους..τους 300...πως θα διαμορφώσουν το μέλλον μας..? Μέλλον χωρίς νερό..αέρα..δάση..ελπίδα..μπορεί να ειναι μέλλον..?
Για σας μπορεί...αρκει να εχει φράγκα....
Ου να μου χαθείτε ....παλιολιατήρες...πισωγιόμηδες(που λέει κι ο φίλος μου ο Μελέτης...)
Τουλάχιστον, ξέρετε ενα πράγμα....Ξέρετε που θα βάλετε τα μαρκούτσια σας οταν θα πάψουμε να υπάρχουμε ολοι εμείς....Ξέρετε...!!!!

Οσο για τα ανθρωποειδή που βάζουν τις φωτιές...τι να πεί κανείς ??
Ανθέλληνες ? Γουρούνια ? Εγκληματίες ? Σατανάδες ? Οπως και να τους πείς δεν μπορεί να περιγραφεί η ράτσα τους...


υγ) Διαβάζοντας ολα τα παραπάνω....και βλέποντας οτι ισως παρασύρθηκα σε υβρεολόγιο, ενοιωσα κάπως αβολα...γιατί δεν συνηθίζω να γράφω κι ακόμη περισσότερο να μιλώ ετσι..
Δεν αλλάζω τίποτα ομως..στη μνήμη ολων των θυμάτων των πυρκαγιών...των ανθρωποειδών και..των μαρκουτσιών...
Αν ζούσαν κι αν μπορούσαν..θα ελεγαν πολλά περισσότερα...


υγ2) 39 οι νεκροί μέχρι τώρα....Αποκάλυψη.....

για μουσική

Ειναι κάποια πράγματα που δεν χορταίνονται ποτέ και φέρνουν και κάποιο φόβο... μη τύχει και ξεκόψεις μαζύ τους για κάποιο λόγο..
Τη μουσική ας πούμε....ποτέ δεν τη χόρτασα..!! Απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ηταν καθημερινή η ενασχόληση μαζύ της..
Ακουγα....απο το κόκκινο τρανζιστοράκι που εφερε κάποτε ο πατέρας στο σπίτι..απο το παλιό ραδιόφωνο με την βακελιτένια οψη της θείας Αλεξάνδρας..απο το πικ-απ του φίλου με τις "βραχνές"πλάκες..απο το πρώτο μου κασσετόφωνο....
Ακουγα...απο το χακί τρανζιστοράκι που συνόδεψε τον πρώτο χρόνο της εργένικης ζωής μου κι απ΄ το "καλό" στέρεο που αγόρασα αργότερα...οταν τάπιασa...(sic) !!
Ακόμη και τώρα που γράφω..ακούω απο τα ηχεία του πι-σι..

Ακουγα...και ταξίδευα...Εβλεπα το μακρόστενο γαλαζοπράσινο λαμπάκι που εδειχνε το συντονισμό των σταθμών-στο ράδιο της συγχωρεμένης θείας - και φανταζόμουνα πως ηταν δρόμος που μ' εβγαζε σε αλλους τόπους , σε αλλους ανθρώπους...

Θυμάμαι τα "γκράτς-γκρούτς" των βραχέων και την βελόνα να δείχνει πότε Lisboa πότε Berlin , πότε Budapest ή Sofia ή Paris...Δεν καταλάβαινα τι ακουγα πάντα...μου εφθανε ομως που ηξερα πως μέσα απο το κουτί ξεχυνόταν για ΄μένα ενας κόσμος ολάκερος..αλλοιώτικος..μακρυνός..
Χορό εστηναν μέσα στο κεφάλι μου τα ακορντεόν και τα βιολιά...τα ουτια και τα κλαρίνα..
Φανταζόμουν τα ραδιοκύμματα.. σαν πουλιά που διάβαιναν πάνω απο δάση και θάλασσες , πάνω απο λόφους και κάστρα και χιόνια...και ερήμους..για να φτάσουν στ' αυτιά μου...
Εκλεινα τα μάτια κι ακουγα....Τραγούδια....προσευχές ανατολίτικες...ομιλίες...κιθάρες...εμβατήρια...γέλια...κλάμματα...
Εκλεινα τα μάτια και ταξίδευα...και πέταγα τόσο γρήγορα πάνω απο στέπες και ωκεανούς...τόσο μα τόσο γρήγορα...ενα τσάκ στην βελόνα και πεταγόμουν απ' τη Δύση στην Ανατολή...απο το κλάμα στο γέλιο...απο τον μουεζίνη στον καθοδηγητή κάποιας νεολαίας...
Γοητεία..απέραντη κολακεία.. να εχεις ολο τον κόσμο στο δωμάτιό σου...να παιζει..να κλαίει..να γελάει..να ερωτεύεται...να πολεμάει...για σένα...!!

Μερικές φορές.. με τα FM ,νομίζω πως χάθηκε η γοητεία...Μπροστά στις νικελέ απαστράπτουσες φάτσες των σύγχρονων stereo ,το παλιό βακελιτένιο ράδιο της θείας μου φαντάζει...Παρθενώνας !! Ειχε μαστοριά...κρυμμένα μυστικά....κι ας μύριζε ο βακελίτης οταν ζεσταίνονταν οι λάμπες του...Εβγαζε μουσική...τραγούδια..φωνές...καυμούς...Εβγαζε ψυχή....

Σας αφιερώνω μερικούς τίτλους τραγουδιών..ακούστε τα..μπορεί κι εσεις να ταξιδέψετε..

Ishtar - Comme toi
Goran Bregovic - Ederlezi
Sarah Brightman - Harem
Loreena Mc Kennith - The Mummers Dance
Secret Garden - Swan....

Ρουφήξτε μουσική...και διαβείτε λίμνες ...και κάστρα...και στέπες...και βουνά...και θάλασσες...

Κωλόγριες...οι αλλες....

Ειναι κάτι κωλόγριες...μα κάτι κωλόγριες...
Λώβες...υαινες...πληγές του Φαραώ...
Τραβάνε τις καρέκλες...τις φτηνές...της αυλής...τις πλαστικές....
Τις στήνουν πηγαδάκι...μπροστά στην αυλόπορτα...απ'εξω...να μην χωράει να δρασκελίσει αλλος στην αυλή τους...στο αντρο τους...!!
Περνάνε ψιλό κόσκινο τους πάντες...

Την πιτσιρίκα που μόλις ξεκαβάλλησε την εντούρο του καλού της...
Το ζευγαράκι που πιασμένο χέρι-χέρι, περνάει μπροστά απο το μαντείο τους..
Τον χήρο, που "τόλμησε να σπιτώσει τη 'λοδαπή".....-"ο κακούργος..!! "
Την απέναντι...μέχρι και κάθε πότε αλλάζει σφουγγαρίστρα γνωρίζουνε...


Ολα τα σφάζουνε..ολα τα μαχαιρώνουν....
Τους "στείλανε" τους μακαρίτες...
Και τώρα στη δύση τους ανθίζουν μέσ' απ' τους αλλους..
Κόβουνε και ράβουνε....
Μουρμουρίζουν χρησμούς....εκτιμάνε ζωές...οι ανεκτίμητες....οι λώβες...
Κι ολο βγαίνουν να πετάξουν δήθεν κανά ξυλαράκι....κανά σκουπιδάκι...να δούνε...να καταγράψουνε...ναχουν δικαιολογία οι καρέκλες οι φτηνές..οι πλαστικές...τ'απόγευμα...
Μικρές ψυχές...σκατοζωισμένες...στην ανεση η μιά..στην ανέχεια η αλλη..απο πάνω η μιά...απο κάτω η αλλη...
Ταιριάξανε...και φτιάξανε...το μαντείο..
Οι κωλόγριες....αυτές και οι αλλες..που ασχολούνται με τις αλλες...και τους αλλους...


Κι η αλλη...μια αλλη...να συμπληρώνει το τρίο...Νεώτερη αυτή...ζει σε εικονική πραγματικότητα - virual reality δικέ μου...-ψέμα , πάχος και συμμετοχή στους χρησμούς...


Πάντως εγώ γουστάρω...Γουστάρω τα "τσαλίμια" τους..
Γουστάρω την αγωνία τους για το μικρόκοσμό τους..
Γουστάρω την ηθοποιία τους...
Γουστάρω να ξέρω οτι κρυφοκοιτάνε μεσ' απ' τις γρύλιες των παραθύρων..
Γουστάρω τα πέρα-δώθε τους..τα τεχνάσματά τους...
Γουστάρω τα μουρμουρητά τους..τα κουτσομπολιά τους...τα κοιτάγματά τους...!!
Γουστάρω...γιατί μέσα απ΄αυτές νοιώθω πως ζώ ακόμη σε μια Ελληνική γειτονιά..
Γουστάρω γιατί μου λένε καλημέρα....(κι ας πιάνουν το φτυάρι μετά....)
Γουστάρω γιατί ειναι "συντρέχτρες''' (προκειμένου να "μάθουν"...σκίζονται...)
Γουστάρω γιατί με πάνε πίσω...σε πράγματα που χάθηκαν...σε γειτονιές που ξεχάστηκαν....

Να'στε καλά κωλόγριες...Ζήστε οσο μπορείτε....
Σας χαίρομαι..κι ευχομαι ποτέ να μη μου λείψετε...

kwlogria...η μία...

Ενα απο τα καλύτερα-αν οχι το καλύτερο..-απο οσα εχω διαβάσει μέχρι τώρα....
Τα λέει ολα ..οπως τα ζούμε....
Πάντα αξια....

Ο "σπόρος" και η ζήλεια...

"γειά σου θείε...τι κάνεις...? Η θεία..η Μαρία...ολοι καλά ?
Ειμαστε στην Αμερική..."

Ο "σπόρος" μεγάλωσε...Κάνει το πρώτο εκπαιδευτικό ταξίδι στα καράβια..
Σαν τα κουτάβια.. που μόλις σταθούν στα πόδια τους, οργώνουν την αυλή....τον κόσμο τους...
Πρίν λίγους μήνες τον πήγα στο αεροδρόμιο για Μαδρίτη-Μπουένος Αιρες...
Τυλιγμένος σε ενα χοντρό μπουφάν..ζωσμένος το λάπτοπ...με μια βαλίτσα ασήκωτη (την ειχε γεμίσει η μάννα..) κι ενα τεράστιο χαμόγελο στα αναψοκοκκινισμένα του μάγουλα.
Μαζί με αλλους δύο "νέους"....γεμάτος αδημονία για το αγνωστο...για το απιαστο για το καινούργιο..!!
Γεμάτος αγχος να μείνει μόνος...αυτός κι η μοίρα του...!!
Τον ειχα-στο παρελθόν-"φουσκώσει με διηγήσεις απο τα δικά μου ταξίδια στην Ευρώπη..
(Τώρα που μαθαίνω μέχρι που εφτασε η χάρη του, νομίζω οτι απλά εχω κάνει κάποιες επισκέψεις στην διπλανή γειτονιά....)
Δεν ηθελε και πολύ...ετοιμος ηταν απο καιρό...
Τι σχέση να΄χει πιά -γι'αυτόν- η αυλή κοντά στα Διγιελιώτικα με το Περού ,το Νιού Τζέρσευ , την Δανία ,την Βραζιλία, την Αργεντινή, τον Πάναμα, τη Ρωσία.....
Φαντάζομαι διάπλατα ανοιγμένα μάτια..την φωτογραφική μηχανή να εχει πάρει φωτιά...
Τον φαντάζομαι μόνο στην καμπίνα του - δεν μπορεί θα εχει κλάψει και καμμιά φορά... - να πλάθει σχέδια..ονειρα....η απλά.. να βρίζει το λοστρόμο που τον ξεπάτωσε στη δουλειά...
Πάντως απο οτι μου ειπε σε αλλο μήνυμα ,τα εχει βρεί με τον μάγειρα....σ'αυτό αλλωστε ποτέ δεν τον φοβόμουνα...
Σκέφτομαι πολλές φορές οτι η ζωή αποκαλύπτεται στον καθένα μας με απρόβλεπτο τρόπο...κι αυτό ειναι τελικά που της δίνει αξία...ομορφιά...περιεχόμενο..

Χαίρομαι για τον "σπόρο"...χαίρομαι γιατί πολύ μικρός βλέπει πράγματα που αλλοι ποτέ δεν θα τα δούν....
Και κυρίως.. χαίρομαι γιατί ηθελε να τα δεί...γιατί ειναι παιδί original..οχι "δήθεν..."
Χαίρομαι γιατί ισως μπορέσει και ξεφύγει απ' την μιζέρια που βιώνουμε πολλοί απο 'μας καθισμένοι σ'ενα γραφείο...σε μια φάμπρικα..σ'ενα καφενείο...
Χαίρομαι γιατί θα δεί πολλά και ισως κάνει περισσότερα από 'μένα...
Χαίρομαι γιατί ειναι δικός μου ανηψιός και πρώτος εγώ θα δώ τις φωτογραφίες του και θα ακούσω -τις παραφουσκωμένες φυσικά..τι ναυτικός θα ηταν αλλωστε ?- ιστορίες του...
Χαίρομαι που μπόρεσε και "πέταξε" μακρυά απο ολα αυτά που μας τρώνε εδώ.. κάθε μέρα...

Χαίρομαι και βέβαια... ζηλεύω...!!!

Ζηλεύω τις νύχτες του..οταν κάνει βάρδια στη γέφυρα...
Ζηλεύω που θα δεί ουρανούς με αστέρια...πραγματικούς ουρανούς...
Ζηλεύω την μοναξιά του εντός και εκτός καμπίνας...
Ζηλεύω την απεραντωσύνη των ωκεανών του...
Ζηλεύω τα οσα βλέπει...μυρίζει...ακούει...
Ζηλεύω την κούρασή του και την προσμονή της ξεκούρασης...
Ζηλεύω που θα μπορεί να κλάψει μόνος...
Ζηλεύω τον αέρα που ρουφάει..εκεί στα ξένα...αέρα που βγαίνει απο ζούγκλες...ποτάμια..κανάλια...πάγους...
Ζηλεύω τα φαγητά που τους ταίζει ο μάγειρας..ο καραβίσιος..
Ζηλεύω το οτι αυριο ,θα μας γεμίζει ιστορίες για φουρτούνες...για πουτάνες...για...για...
Ζηλεύω το πρώτο πρωινό του τσιγάρο, απέναντι σε αγνωστες στεριές...
Ζηλεύω που ειμαι "εγώ"..κι οχι "αυτός"...

Να'σαι καλά "σπόρε" οπου κι αν βρίσκεσαι τώρα...
Ζήσε το κάθε τί...
Και σε περιμένουμε ολοι...να κλέψουμε λίγες απ' τις στιγμές σου...
Θα μας ταξιδέψεις...????

Αρκάς...απλά υπέροχος

Νομοτέλεια....

Ολα σκατά....ολα...!!!
Η μισή Ελλάδα ,στενάζει στις παραλίες...πλακωμένη στα λάδια και τις κρέμες... αφημένη στο ελεος των γκαρσονιών με τα γυαλιστερά-απο την λέρα-μαύρα παντελόνια και μπλοκάκια...
(αλήθεια..ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω τι γράφουν αυτά τα μπλοκάκια...μόνο η τιμή φαίνεται...γκαστρωμένη...στο τέλος...)
Η αλλη μισή ,μοιρασμένη στα μεροκάμματα της ανέχειας..στις φάμπρικες...στα νοσοκομεία...στα ημιυπόγεια των -επί αντιπαροχή-πολυκατοικιών της Αθήνας..."της διαμαντόπετρας στης γής το δαχτυλίδι"...τρομάρα μας...

Σκατουπόλεις ..οχι για να ζεί κανείς ανθρώπινα...αλλά για να "χαμωζεί" και να τις αναθεματίζει...

Σκατουπόλεις που γεννάνε δύστυχα πρεζόνια..μελαγχολικούς ανέργους...μπάζα...και κομματόσκυλα παντός ειδους και χρώματος...

Δρόμοι χωματερές....σκουπιδοτενεκέδες που ζέχνουν...κυράτσες και "κύριοι" που βολτάρουν ανηλεώς με τα μπεμβέ σε πηγμένους δρόμους...

Προχτές...σε φανάρι....ενα αριστερό μπράτσο με τατουάζ...και γυαλί "μάσκα" πετάει τις γόπες στο δρόμο...
Τολμάω να ρωτήσω..."-γιατί "???
"-Αντε @αμ@σου ρε μ.........." η Απάντησις ,παρακαλώ...(πάλι καλά που δεν εβγαλε και κανά κουμπούρι...)Συνέλληνες...ζήτω η κουλτούρα μας...!!!!

Φτιάξανε στην παραλία μαρίνα...για τα σκάφη....και για να κόβει ο κόσμος καμμιά βόλτα...
Τα σκάφη βολευτήκανε...κάθονται πάνω στο νερό και κουνιούνται...
Κι ο "κόσμος" βολεύτηκε....κάθεται πάνω στην βρώμα....σε μπανανόφλουδες...πατάει σε ξεχαρβαλωμένες πλάκες και σε χάσκοντα φρεάτια που σπάνε πόδια και στέλνουν διαλυμένες μέσες στα νοσοκομεία....

Νοσοκομεία....αλλα Shits αυτά....αφήστε να μην το πιάσουμε το θέμα γιατί......

Βάλανε και κάποιους κάδους ανακύκλωσης....δηλαδή σκουπιδοτενεκέδες σε αλλο χρώμα...Που να εξηγήσεις στον "Αντε @αμ@σου ρε μ@@@κα" για τί δουλειά ειναι αυτοί οι κάδοι...

Οι Αλβανοί μας φταίνε ρε συνέλληνες ??? Η γυναίκα μας..ο κανακάρης μας...ο αδερφός μας..ο γείτονάς μας.. δεν μας φταίει ???? Το ζώο που πετάει οτι του καπνίσει απο τα παράθυρα της "μπέμπας με το ραδγιοσιντί" στη διαπασών, δεν μας φταίει ? (ο Μεσογειακός...)

Ο "καταστηματάρχης" που βάζει τενεκέδες και παλιοκαρέκλες μπροστά απο το μαγαζί για να μην παρκάρουμε , δεν μας φταίει ? (ο ευυπόληπτος...)

Το "καλόπαιδο" που κάνει σούζες το καταμεσήμερο με βγαλμένη εξάτμιση..δεν μας φταίει ??? (το χρυσό της....)

Ο "βετζινάς" που μας πουλάει νερό αντί για υγρά καύσιμο...το λαμόγιο...δεν μας φταίει..??? (ο μικρομεσαίος που τον γδέρνει η εφορία...)

Οι τράπεζες που εχουν "χώσει μέχρι το λαιμό ολο τον κόσμο" αλλά εχουν εξυπηρέτηση αθλια και ουρές μέχρι εξω στα πεζοδρόμια...δεν μας φταίνε..? (τα πιστωτικά ιδρύματα...)

Ο καφές που στην Greece πουλιέται μέχρι και 4,5 ευρώ ενώ στο Παρίσι δεν ξεπερνά τα 2...δεν μας φταίει.. ? ( ο νταβατζής μας...)

Τα σχολεία μας που εχουν γίνει πασαρέλες και βιτρίνες κατασκευαστών κινητών τηλεφώνων , δεν μας φταίνε...? (τα πνευματικά μετερίζια μας...)

Φίλος..."-Δηλαδή τίποτα καλό δε βλέπεις ...? "
Εγώ....."-Οχι ρέ...τίποτα...κι αμα ξεπεταχθεί κα'νάς καλός του κόβουν το κεφάλι μη και βγάλει παραφυάδες..."

Μπα.....τίποτα δεν μας φταίει πιά...τίποτα...!! Γι΄ αυτό... πετσέτα στην πλάτη...σαγιονάρα μπομπάτη στο πόδι...φραπεδιά στην ξαπλώστρα...οξυζενέ στο μαλλί της συνοδού...και γιούργια για τις παραλίες.... με τη "μπεμπα που εχει και ραδγιοσιντί...." !!!

-"Εμείς δικέ μου ειμαστε Μεσογειακός λαός..οχι κρυόκωλοι σαν τους Ευρωπαίους" μου΄πε κάποτε ενας φραπεδόπληκτος συνδικαλιστής... (ο φωτισμένος...)

Γιούργια λοιπόν ..κάψτε κι οτι ακόμη απέμεινε απο αυτή την ερημη πατρίδα..κι αμα γίνουμε Σαχάρα..θα μας φέρουν και πυραμίδες να βάλουμε κοντά στα "τζατζίκι-σουβλάκι και μουζάκα.." για να συνεχίσουμε να πουλάμε... (οι ξεπουλημένοι...)

Οντως..."η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει..." αυτό ειναι νομοτέλεια...Shiiiiits...!!!!!

γειά σου Φρέντυ....

Στις διακοπές διάβασα 4 βιβλία -ιστορικά μυθιστορήματα για την ακρίβεια- του μακαρίτη Φρέντυ Γερμανού...
Ομολογώ πως ηταν ολα υπέροχα...
Γέμισα εικόνες, συναισθήματα, σκέψεις....Δεν καταλάβαινα πότε τελείωνα το ενα και αρχιζα το αλλο...Ειχε ενα μοναδικό τρόπο να γράφει ο ανθρωπος....

"Γυναίκα από βελούδο"
"Η εκτέλεση"
"Τερέζα"
"Ακριβή μου Σοφία"....

Δεν εχω να πώ κάτι αλλο.....

Στο καλό Φρέντυ...Μου λείπεις....

Τσομπάνης - 1583

Πρίν λίγες μέρες διάβασα την " ΠΥΡΑΜΙΔΑ 67" του Ρένου Αποστολίδη...
Γράφω ενα μικρό απόσπασμα....

"Μια πορεία οπως ολες..κουραστική. (Ποιός, ομως , τώρα τα λογαριάζει αυτά ?...Ξεπερασμένα !...) Κινήσαμε τ'απομεσήμερο.Το χωριό το λέγαν Μόλιστα.Με τα σημάδια της φωτιάς και του σίδερου πάνω στους τοίχους των σπιτιών του!..Εδώ αμύνθηκαν λυσσασμένα ως προχτές: σπίτι με σπίτι, πόρτα με πόρτα ,δρόμο με δρόμο!Κάθε λιθάρι το διεκδίκησαν με πείσμα!Κυρίως αντάρτισσες!...Τώρα ειν' αδύνατο πιά να διαβής μές απ'τα στενοκάντουνά του: σπαρμένα πτώματα! (Τα περισσότερα τάχουν παραχώσει στα θάμνα , στην εξοδο για το λιβάδι.)
............................................................................................................................................................
ΣΠΙΘΙΣΕ ΚΡΑΣΙ ΣΤΗΝ ΚΟΥΠΑ!

Κείνη η Παναγιά της Μόλιστας το κατάφερε! Μας κατεβάσαν πιά στο μοναστήρι της!..
Δώρο θεού! (Μπά! Μπά! Τι λέω ? Γέλασε ποτέ τ' αχείλι του αυτουνού ? Δώρο δικό της !..)
..................................................................................
Βρήκα μιά βάβω 87 χρονώ ! Πούλαγε μέλι και κρασί - μπρούσκο ,κόκκινο, στυφό κρασί!
(Δυό ποτήρια μονορούφι, με μπομπότα και κρεμμύδι φρέσκο, μές σε ξίδι αλατισμένο -"ντόπια πράματα!" τάπε η βάβω.)

Επιστροφή

Και ναμαι πάλι εδώ....μετά τις νέες ρυθμίσεις και επειτα απο αρκετό καιρό...
Η ωρα ειναι περασμένη και δεν εχω και πολύ ορεξη τώρα για γράψιμο..φταίει και η σκατοζέστη λίγο...
Πάντως παρακολουθώ τακτικά πολλά bloggs και πολύ χαίρομαι που βλέπω η κοινότητα να πληθύνεται....
Θα επανέλθω...