Ειναι κάποια πράγματα που δεν χορταίνονται ποτέ και φέρνουν και κάποιο φόβο... μη τύχει και ξεκόψεις μαζύ τους για κάποιο λόγο..
Τη μουσική ας πούμε....ποτέ δεν τη χόρτασα..!! Απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ηταν καθημερινή η ενασχόληση μαζύ της..
Ακουγα....απο το κόκκινο τρανζιστοράκι που εφερε κάποτε ο πατέρας στο σπίτι..απο το παλιό ραδιόφωνο με την βακελιτένια οψη της θείας Αλεξάνδρας..απο το πικ-απ του φίλου με τις "βραχνές"πλάκες..απο το πρώτο μου κασσετόφωνο....
Ακουγα...απο το χακί τρανζιστοράκι που συνόδεψε τον πρώτο χρόνο της εργένικης ζωής μου κι απ΄ το "καλό" στέρεο που αγόρασα αργότερα...οταν τάπιασa...(sic) !!
Ακόμη και τώρα που γράφω..ακούω απο τα ηχεία του πι-σι..
Ακουγα...και ταξίδευα...Εβλεπα το μακρόστενο γαλαζοπράσινο λαμπάκι που εδειχνε το συντονισμό των σταθμών-στο ράδιο της συγχωρεμένης θείας - και φανταζόμουνα πως ηταν δρόμος που μ' εβγαζε σε αλλους τόπους , σε αλλους ανθρώπους...
Θυμάμαι τα "γκράτς-γκρούτς" των βραχέων και την βελόνα να δείχνει πότε Lisboa πότε Berlin , πότε Budapest ή Sofia ή Paris...Δεν καταλάβαινα τι ακουγα πάντα...μου εφθανε ομως που ηξερα πως μέσα απο το κουτί ξεχυνόταν για ΄μένα ενας κόσμος ολάκερος..αλλοιώτικος..μακρυνός..
Χορό εστηναν μέσα στο κεφάλι μου τα ακορντεόν και τα βιολιά...τα ουτια και τα κλαρίνα..
Φανταζόμουν τα ραδιοκύμματα.. σαν πουλιά που διάβαιναν πάνω απο δάση και θάλασσες , πάνω απο λόφους και κάστρα και χιόνια...και ερήμους..για να φτάσουν στ' αυτιά μου...
Εκλεινα τα μάτια κι ακουγα....Τραγούδια....προσευχές ανατολίτικες...ομιλίες...κιθάρες...εμβατήρια...γέλια...κλάμματα...
Εκλεινα τα μάτια και ταξίδευα...και πέταγα τόσο γρήγορα πάνω απο στέπες και ωκεανούς...τόσο μα τόσο γρήγορα...ενα τσάκ στην βελόνα και πεταγόμουν απ' τη Δύση στην Ανατολή...απο το κλάμα στο γέλιο...απο τον μουεζίνη στον καθοδηγητή κάποιας νεολαίας...
Γοητεία..απέραντη κολακεία.. να εχεις ολο τον κόσμο στο δωμάτιό σου...να παιζει..να κλαίει..να γελάει..να ερωτεύεται...να πολεμάει...για σένα...!!
Μερικές φορές.. με τα FM ,νομίζω πως χάθηκε η γοητεία...Μπροστά στις νικελέ απαστράπτουσες φάτσες των σύγχρονων stereo ,το παλιό βακελιτένιο ράδιο της θείας μου φαντάζει...Παρθενώνας !! Ειχε μαστοριά...κρυμμένα μυστικά....κι ας μύριζε ο βακελίτης οταν ζεσταίνονταν οι λάμπες του...Εβγαζε μουσική...τραγούδια..φωνές...καυμούς...Εβγαζε ψυχή....
Σας αφιερώνω μερικούς τίτλους τραγουδιών..ακούστε τα..μπορεί κι εσεις να ταξιδέψετε..
Ishtar - Comme toi
Goran Bregovic - Ederlezi
Sarah Brightman - Harem
Loreena Mc Kennith - The Mummers Dance
Secret Garden - Swan....
Ρουφήξτε μουσική...και διαβείτε λίμνες ...και κάστρα...και στέπες...και βουνά...και θάλασσες...
