Ειναι κάτι κωλόγριες...μα κάτι κωλόγριες...
Λώβες...υαινες...πληγές του Φαραώ...
Τραβάνε τις καρέκλες...τις φτηνές...της αυλής...τις πλαστικές....
Τις στήνουν πηγαδάκι...μπροστά στην αυλόπορτα...απ'εξω...να μην χωράει να δρασκελίσει αλλος στην αυλή τους...στο αντρο τους...!!
Περνάνε ψιλό κόσκινο τους πάντες...
Την πιτσιρίκα που μόλις ξεκαβάλλησε την εντούρο του καλού της...
Το ζευγαράκι που πιασμένο χέρι-χέρι, περνάει μπροστά απο το μαντείο τους..
Τον χήρο, που "τόλμησε να σπιτώσει τη 'λοδαπή".....-"ο κακούργος..!! "
Την απέναντι...μέχρι και κάθε πότε αλλάζει σφουγγαρίστρα γνωρίζουνε...
Ολα τα σφάζουνε..ολα τα μαχαιρώνουν....
Τους "στείλανε" τους μακαρίτες...
Και τώρα στη δύση τους ανθίζουν μέσ' απ' τους αλλους..
Κόβουνε και ράβουνε....
Μουρμουρίζουν χρησμούς....εκτιμάνε ζωές...οι ανεκτίμητες....οι λώβες...
Κι ολο βγαίνουν να πετάξουν δήθεν κανά ξυλαράκι....κανά σκουπιδάκι...να δούνε...να καταγράψουνε...ναχουν δικαιολογία οι καρέκλες οι φτηνές..οι πλαστικές...τ'απόγευμα...
Μικρές ψυχές...σκατοζωισμένες...στην ανεση η μιά..στην ανέχεια η αλλη..απο πάνω η μιά...απο κάτω η αλλη...
Ταιριάξανε...και φτιάξανε...το μαντείο..
Οι κωλόγριες....αυτές και οι αλλες..που ασχολούνται με τις αλλες...και τους αλλους...
Κι η αλλη...μια αλλη...να συμπληρώνει το τρίο...Νεώτερη αυτή...ζει σε εικονική πραγματικότητα - virual reality δικέ μου...-ψέμα , πάχος και συμμετοχή στους χρησμούς...
Πάντως εγώ γουστάρω...Γουστάρω τα "τσαλίμια" τους..
Γουστάρω την αγωνία τους για το μικρόκοσμό τους..
Γουστάρω την ηθοποιία τους...
Γουστάρω να ξέρω οτι κρυφοκοιτάνε μεσ' απ' τις γρύλιες των παραθύρων..
Γουστάρω τα πέρα-δώθε τους..τα τεχνάσματά τους...
Γουστάρω τα μουρμουρητά τους..τα κουτσομπολιά τους...τα κοιτάγματά τους...!!
Γουστάρω...γιατί μέσα απ΄αυτές νοιώθω πως ζώ ακόμη σε μια Ελληνική γειτονιά..
Γουστάρω γιατί μου λένε καλημέρα....(κι ας πιάνουν το φτυάρι μετά....)
Γουστάρω γιατί ειναι "συντρέχτρες''' (προκειμένου να "μάθουν"...σκίζονται...)
Γουστάρω γιατί με πάνε πίσω...σε πράγματα που χάθηκαν...σε γειτονιές που ξεχάστηκαν....
Να'στε καλά κωλόγριες...Ζήστε οσο μπορείτε....
Σας χαίρομαι..κι ευχομαι ποτέ να μη μου λείψετε...
